bir imza da senden!

Kampanya’ya katılımı yaygınlaştırmak için diğer gönüldaşlarımıza da kampanyayı duyurmayı unutmayın.

YÖK Başkanı ve rektörler AK Parti’li bir ismin Cumhurbaşkanı olması halinde yeniden aynı göreve atanamama endişesini yaşıyor. YÖK Başkanı Erdoğan Teziç’in görev süresi Aralık ayında sona erecek. Teziç’in AK Parti’li bir ismin Cumhurbaşkanı olması halinde yeniden YÖK Başkanı olamayacağı endişesiyle çıkış yaptığı belirtiliyor.Tüm Öğretim Üyeleri Derneği eski Genel Başkanı Prof. Dr. Tahir Hatipoğlu, rektörlerin 14 Nisan’da yapılacak mitinge katılım konusunda öğretim üyeleri ve öğrencilere baskı yapmasına tepki göstererek, şunları söyledi: “Rektörlerin aslında devleti ve Cumhurbaşkanlığı’nı düşündükleri yok. Sadece kendilerini düşünüyorlar. Kendi koltuklarını korumanın telaşına düştüler. Bu rektörlerin hepsini Cumhurbaşkanı Sezer atadı. Sezer’den sonra gelecek Cumhurbaşkanı’nın kendilerini rektör olarak atamayacağını çok iyi biliyorlar. Bu nedenle Sezer gibi birinin Cumhurbaşkanı olmasını istiyorlar.”

KOLTUKLARI GİDECEKLER

Cumhurbaşkanı Sezer tarafından atanan 5 rektörün görev süresi bu yıl sona eriyor. Bu rektörler yerine atanacak yeni rektörleri yeni seçilecek Cumhurbaşkanı atayacak. Bu yıl görev süresi sona erecek rektörler arasında Süleyman Demirel Üniversitesi Rektörü Prof.Dr. Metin Lütfi Baydar, Galatasaray Üniversitesi Prof. Dr. Duygun Yarvusat, Selçuk Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Süleyman Okudan, Harran Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Uğur Büyükburç ve Osmangazi Üniversitesi Rektörü Prof.Dr. Necati Akdeniz Akgün bulunuyor.

Görev süresi 2008′de sona erecek ve aynı koltuğa yeniden atanamama endişesi yaşayan rektörler ise şunlar:

Akdeniz Üniversitesi-Prof. Dr. Mustafa Akaydın, Boğaziçi Üniversitesi-Prof. Dr. Ayşe Soysal, Cumhuriyet Üniversitesi-Prof. Dr. Mehmet Bakır, Çukurova Üniversitesi-Prof. Dr. Alper Akınoğlu, Erciyes Üniversitesi-Prof. Dr. Cengiz Utaş,

Fırat Üniversitesi-Prof. Dr. Mehmet Hamdi Muz, Gazi Üniversitesi-Prof. Dr. Kadri Yamaç, Gaziantep Üniversitesi-Prof. Dr. Erhan Ekinci, İstanbul Teknik Üniversitesi-Prof. Dr. H. Faruk Karadoğan, Karadeniz Teknik Üniversitesi-Prof. Dr. İbrahim Özen, Trakya Üniversitesi-Prof. Dr. Enver Duran, Yıldız Teknik Üniversitesi-Prof. Dr. E. Durul Ören.

17′si rektör olamayacak

Rektörler Bildirisi’ne imza atan rektörlerden 17′si ikinci defa rektör olarak atandıkları için yeniden rektör olma şansları bulunmuyor. YÖK Kanunu’na göre rektörler sadece 2 dönem görev yapabiliyor. YÖK’ü cumhurbaşkanlığı seçimleri konusunda bildiri yayınlamaya zorlayan isimlerin de yeniden rektör olarak atanması hukuken mümkün olmayan rektörlerin olduğu iddia ediliyor. YÖK Kanunu’na göre yeniden rektör olamayacak isimler şunlar:

Ankara Üniversitesi-Prof. Dr. Nusret Aras, Atatürk Üniversitesi-Prof. Dr. Yaşar Sütbeyaz, Gaziosmanpaşa Üniversitesi- Prof. Dr. Zehra Seyfikli, Gebze Yüksek Teknoloji Enstitüsü-Prof. Dr. İ. Alinur Büyükaksoy, Sütçü İmam Üniversitesi-Prof. Dr. A. Nafi Baytorun, Muğla Üniversitesi-Prof. Dr. Şener Oktik, Sakarya Üniversitesi-Prof. Dr. Mehmet Durman, Dicle Üniversitesi-Prof. Dr. Fikri Canoruç, Dokuz Eylül Üniversitesi-Prof. Dr. Emin Alıcı, Ege Üniversitesi-Prof. Dr. Ülkü Bayındır, Hacettepe-Prof.Dr Tunçalp Özgen, İnönü Üniversitesi-Prof. Dr. Fatih Hilmioğlu, Mimar Sinan-Prof. Dr. İ. Vildan Alptekin, Ondokuz Mayıs Üniversitesi- Prof. Dr. R. Ferit Bernay, Orta Doğu Teknik Üniversitesi- Prof. Dr. Ural Akbulut, Uludağ Üniversitesi-Prof. Dr. M. Abbas Yurtkuran.

Yeni atananlar da rahat değil

21 üniversite rektörü Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer tarafından rektörlük görevine 2005 ve 2006 yılında atandığı için 2009 ve 2010 yılına kadar rektörlük görevini yürütecek. Ancak yeniden rektör atanma şansı bulunan bu isimlerin 2009 ve 2010 yılında 11. Cumhurbaşkanı tarafından atanacağı için yeniden atanmama korkusu yaşadıklarına dikkat çekiliyor. Göreve bu yıl ve geçen yıl atanan rektörler şunlar:

Yüzüncü Yıl Üniversitesi-Prof. Dr. Hasan Ceylan, Dumlupınar Üniversitesi-Prof. Dr. Güner Önce, Onsekiz Mart Üniversitesi-Prof. Dr. Ali Akdemir, Kocatepe Üniversitesi-Prof. Dr. Ali Altuntaş, Pamukkale Üniversitesi-Pof. Dr. Fazıl Necdet Ardıç, Adnan Menderes-Prof. Dr. Şükrü Boylu, Balıkesir Üniversitesi-Prof. Dr. Şerif Saylan, Celal Bayar Üniversitesi-Prof. Dr. Semra Öncü, İzmir Yüksek Teknoloji Enstitüsü-Prof. Dr. B. Zafer İlken, Kafkas Üniversitesi-Prof. Dr. Abamüslüm Güven, Kocaeli Üniversitesi -Prof. Dr. Sezer Şener Komsuoğlu, Mersin Üniversitesi-Prof. Dr. K. Süha Aydın, Mimar Sinan -Prof. Dr. Rahmi Aksungur, Mustafa Kemal -Prof. Dr. M. Şerefettin Canda, Karaelmas Üniversitesi-Prof. Dr. Bektaş Açıkgöz, Marmara Üniversitesi-Prof. Dr. Necla Pur, Kırıkkale Üniversitesi- Prof. Dr. Ahmet Murat Çakmak, Abant İzzet Baysal-Prof. Dr. Atilla Kılıç, Anadolu Üniversitesi- Prof. Dr. Fevzi Sürmeli, Niğde Üniversitesi -Prof. Dr Hamza Uygun İstanbul Üniversitesi-Prof. Dr Mesut Parlak.

alıntı: Yeni Şafak

11. Cumhurbaşkanı adayı Abdullah Gül’ün detaylı özgeçmişi..

AİLESİ ve ÇOCUKLUK YILLARI

Abdullah Gül, 1950 yılının 29 Ekim günü Kayseri’de dünyaya geldi. Babası, Ahmet Hamdi Gül; annesi, Adeviye Hanım’dır. Eşi, Hayrunnisa hanımla 1980 Eylülünde evlendi. Çocukları Ahmet Münir, Kübra ve Mehmet Emre… Aile büyükleri, Kayseri’de bilinen ve çevresinde sevilen eşraftan insanlardır. Türkiye’nin kaderiyle yakından ilgili, geleneklerine, inancına bağlı, mütedeyyin bir aile. Ailenin önemli özelliği geçmişte “ilmiye” sınıfına, günümüzde “üniversite”ye çok sayıda insan kazandırması.

Doğum tarihi , bir dönüm noktasına denk düşer. 14 Mayıs 1950 de tek parti zihniyeti, halk iradesiyle sandığa gömüldü, demokrasi halk iradesini yönetime taşıdı . O tarihten sonra 38 hükümet, iki anayasa, iki muhtıra bir kaç ara rejim ile bugünlere gelindi.

Geriye bakıldığında, 1950′den günümüze çok şeyin yansıdığı görülecektir. Geçen 50 yılda, Türkiye’nin güçlüklerini aşamamış, sorunlarını çözememiş olması anlamlıdır. Türkiye’nin bugün tıkanan siyasetin önünü açmasını beklediği en önemli kişilerden biri olan Abdullah Gül Kayseri Gazi Paşa İlkokulunda öğrenimine başladı. Ortaokulu, Nazmi Toker Ortaokulu’nda okudu. Başarılı, sempatik ve atak bir öğrenci olarak, arkadaşları arasında temayüz etmişti. O yıllar, gençliğin erken politize olduğu, ideolojik akımların okulları kuşattığı yıllardı. Yerli düşünce, ağır bir tazyik altındaydı. Ucu şiddete varan ideolojik akımlar geniş bir etkinlik alanına sahipti.

Abdullah Gül, istikbalde yürüyeceği zeminin temel çizgilerini, renk ve motiflerini okuldan önce anne ve babasından almıştı. Babası Ahmet Hamdi Bey, dindar kimliğiyle bilinen, çevresinde saygı gören bir insandır. Kayseri Tayyare Fabrikası’ndan emekli olan Ahmet Hamdi Bey, oğlu Macit Gül ile birlikte halen, Kayseri Organize Sanayii Bölgesindeki atölyesinde çalışıyor.

GENÇLİK YILLARI-SİYASETLE TANIŞMA-FİKRİ YAPILANMA

Abdullah Gül, gençlik yıllarından itibaren politikanın içinde yer alır. Aktif politikayla ilk sıcak teması, Erbakan Hoca’nın henüz MNP kurulmadan başlattığı “Bağımsızlar Hareketi” döneminde başlar. 1975 seçimlerinde, bugünün FP Genel Başkanı Recai Kutan Kayseri’den MSP Senatör adayı olur. Seçim kampanyasını genç ve dinamik bir kadro yürütür.

Bu kadroda kimler var? Abdullah Gül, Şükrü Karatepe, İrfan Gündüz, Bekir Yıldız ve Adem Baştürk. 25 yıl önce Recai Bey’in seçim kampanyasını yürüten kadronun tamamı daha sonra aynı siyaset çizgisinde üst düzey görevler alacak milletvekili, belediye başkanı seçileceklerdir. Abdullah Gül’de 22 yıl sonra Recai Bey ile birlikte Bakanlık ve Genel Başkan Yardımcılığı yapacaktır.

Abdullah Gül, açık bir insan. Buna karşılık kişisel özelliklerini gizleyen bir siyasetçi. Bu mizacın oluşumunda aldığı kültürün, eğitimin ve terbiyenin büyük payı var. Dili, ait olduğu toplumsal hareketin düşünce ikliminde şekillendiği için “ben” yerine “biz” diye konuşuyor.

Abdullah Gül’e dair birbirinden habersiz insanların anlattığı çizgiler benzerlik arz ediyor. Temel çizgileri şöyle: Samimiyet, dostluk ve inanmış insanın özgüveni. Öteden beri, açık ve şeffaf. Kimseye yük olmayan, şikayetçi olmayan, anlaşır bir dille meramını anlatan, kolay diyaloga giren, aynı fikri paylaşmasa bile muhatabına güven veren , güler yüzlü ve kararlı bir insan .Sakin, sadık, itimat telkin eden, karar vereceği zaman temkinli davranan bir bilim ve devlet adamı.

Siyaset kürsüsündeki üslubunda, sosyal bilimlerde üniversite hocalığı yapmasının büyük payı var. Genç yaşta hem Batı’yı hem Doğu’yu tanımış olması Abdullah Gül’ü alışkın olduğumuz siyasetçilerden ayırıyor. Diyalog yolunu kapatmayan bir dil kullanıyor. Kendi dilinden farklı bir siyaset dili kullanmıyor. Siyah-beyaz bir dünya ve Türkiye fotoğrafı çizmiyor. Türkiye’nin imkanlarını ve zenginliklerini önce bilim adamı, sonra da devlet adamı olarak iyi analiz etmiş bir politikacı.

Abdullah Gül’ü tanımlayan siyasi portrede şu özelliklerine vurgu yapılıyor: Parti içinde kuşatıcı bir siyasetçi. Farklı kesimler arasında köprü olma özelliğiyle partisinin dışa açık yüzü. Siyasi çizgisindeki istikrar ile temsil ettiği büyük camianın enerjisini, dinamizmini Türkiye’nin sorunlarına çözüm üretmek için harekete geçirecek bir siyasetçi. Müşterek çalışma özelliğiyle dost halkasını geniş tutan, açıklığıyla güven kazanan, toplumsal faaliyetlerdeki aksiyoner özellikleriyle hayatının her döneminde ön sıralarda yer alan bir isim. Yeniliğe açık ve dışa dönük bir yüz. Değerlerini koruyarak iyi yetişmiş bir aydın. Siyasi rakiplerine bile milyonların önündeki hararetli tartışma anında, “Abdullah Gül söylüyorsa doğrudur” dedirtecek kadar güven kazanmış bir siyasetçi.

İnancından taviz vermemekle dostlarının güvenini; aynı özellikleriyle muhaliflerinin saygısını kazanmış. Gençliğinden itibaren topluma dönük faaliyetlerin içinden geldiği için, bulunduğu yerleri iyice sindirmiş. Kavgacı değil. Bir fikir kavgasının ön saflarında yer alması mizacını bozmamış. Sinirlerine hakim olmadığı tek kavgası, ortaokul döneminde bir çocuğun yaşlı bir adama yaptığı haksızlığa fiili müdahalesi. Erken denilecek bir yaşta düşünce akımlarıyla tanışır.

Büyük Doğu Fikir Kulübü ve Milli Türk Talebe Birliği gençlik enerjisin verdiği uğrak noktaları. Henüz, ortaokul son sınıf öğrencisiyken Necip Fazıl’ı tanır: O yıllarda Necip Fazıl’ın ateşlediği, duygu ve düşünce dünyasında derin izler bıraktığı on binlerce gençten biri de Abdullah Gül’dü.

Büyük Doğu Fikir Kulübünün davetlisi olarak Üstad, Kayseri’ye geldiğinde sıra arkadaşı Mehmet Tekelioğlu ile birlikte gittiği konferans, Abdullah Gül’ün düşünce hayatında bir dönüm noktası olur. O gün alınan coşku, Gül ve uzun yola birlikte çıkacağı arkadaşlarını, yıllar sonra Üstad’ın en yakınındaki gençler arasına katacaktır.

ÜNİVERSİTE YILLARI-AKADEMİK KARİYER-İŞ HAYATI

1968′de İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’nde üniversite öğrenciliği başlar. Bu dönemde, üniversiteler, politik gerilim ve şiddetin odağı haline gelmiştir. Gençliği kuşatan sağ-sol kutuplaşması, üniversite işgalleri, boykotlar ve kavgalar üniversiteden başlayarak topluma sıçramıştır. Bu yıllarda öğrenci liderlerinin çoğu ileride dünya görüşleri doğrultusunda ya siyaset yapacak ya da “kayıp kuşaklar” arasında yer alacaktır.

Abdullah Gül, üniversite yıllarında fikri mücadelesini aktif olarak Milli Türk Talebe Birliği çatısı altında sürdürmektedir. Gül ve arkadaşlarının fotoğrafları sol gruplar tarafından duvarlara asılır ve aylarca üniversiteye girmeleri engellenir.

68 kuşağının, 12 Mart 1971 Muhtırası’na kadar uzanan hazin öyküsü, bütün gençliği etki alanına almışken, üçüncü bir yol üzerinde yürüyüp şiddetin dışında kalmak, o dönemde neredeyse imkansızdır. 1971 sonrası siyasi atmosferi büyük ölçüde etkileyen bu dönemi Talebe Birliği’nin ön saflarında yönetici olarak yaşaması idealist her gence olduğu gibi Abdullah Gül’e de çok şey kazandıracaktır.

Düşünce ve sanata Necip Fazıl, Nurettin Topçu ve Sezai Karakoç gibi düşünür, şair ve yazarların temsil ettiği fikir çizgisi, yaşanan olayların etkisinde siyasal bir kimliğe bürünür. 1969 yılında Prof. Dr. Necmettin Erbakan’ın liderliğinde yeni bir siyasi akım doğar. Erbakan’ın yerli, milli ve manevi değerlere vurgu yapan sesi kitlelerden önce gençlikte yankı bulur. Prof. Erbakan’ın kimlik ve değerlerimizi koruyarak yeni bir kalkınma hamlesi başlatması toplumda büyük bir heyecan dalgası oluşturur.

Erbakan Hoca’nın liderliğindeki hareket, daha partileşmeden önce dinamik bir gençlik desteğine sahiptir. Erbakan ve arkadaşları bağımsız milletvekili olduklarında üniversite gençliğinden önemli bir katılım olur. 1969 seçimlerinde Necmettin Erbakan Konya’da, Süleyman Karagülle Aydın’da, Ömer Faruk Yeğin İstanbul’da bağımsız aday olur. Abdullah Gül, henüz lise öğrencisidir.

Politikayla ilk sıcak teması bu dönemde başlar. Süleyman Karagülle’nin Aydın’da ki seçim kampanyasına İzmir’de ki dayısı Prof. Dr. Ahmet Satoğlu ve Sabri Tekir ile birlikte katılır. Tam 27 yıl sonra Erbakan Hoca Başbakan olacak. Abdullah Gül Erbakan Hükümeti’nde Devlet Bakanı ve Hükümet Sözcüsü. Keza Prof Sabri Tekir’de aynı Hükümette Devlet Bakanı olacaktır.

Abdullah Gül, üniversite öğrencisiyken, Ömer Öztürk’ün Genel Başkan olduğu dönemde Milli Türk Talebe Birliği’nde Merkez İcra Konseyi Üyesi olarak görev yaptı. Abdullah Gül, bir yandan maliye ve Sosyal Siyaset Bölümünde öğrenimini sürdürürken öte yandan Talebe Birliğinde fikri, kültürel ve sosyal faaliyetlere katılır. MTTB’nin her yıl düzenlediği önemli faaliyetlerden biride Çanakkale Savaşı yıldönümlerinde binlerce genci Çanakkale’ye götürmek ve orada etkinlikler düzenlemek. Abdullah Gül, bu Programları organize eder ve Çanakkale’de ilk siyasi konuşmalarını yapar.

Üniversite yıllarında yakından izlediği fikir adamlar: Sezai Karakoç, Cemil Meriç, Erol Güngör, İdris Küçükömer, Fethi Gemuhluoğlu.

Üniversiteden mezun olunca akademik kariyer yapması içim Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş, Prof. Sebahattin Zaim gibi hocaları tarafından teşvik edilir. Abdullah Gül’de zaten üniversite bünyesinde kalarak akademik çalışmalarla faydalı olabileceğini düşünmektedir. 1976-1978 yıllarında Fehmi Koru ve Şükrü Karatepe ile birlikte Milli Kültür Vakfı’nın bursuyla doktora çalışması yapmak için İngiltere’ye gönderilir. Gül. Exeter’de akademik çalışmalarını sürdürürken de sosyal faaliyetlerini aktif olarak sürdürür. Kısa adı FOSİS olan Müslüman Öğrenciler Birliği’nde Türk Öğrencileri Yardımlaşma Derneği’nin (TÜRKYAR) kurucuları arasındadır.

Doktora çalışması için İngiltere’de kaldığı dönemde, gerek Batı dünyasını içeriden tanıma gerekse İslam Dünyasından kalıcı ilişkiler kuracağı üniversiteli gençlerin teşkilatlanmasına öncülük etmek Abdullah Gül’e önemli tecrübeler kazandırır. Aynı dönemde hocası Sebahattin Zaim, Sakarya Üniversitesi’nde Endüstri Mühendisliği Bölümünü kurar. İstanbul İktisat Fakültesi’nde daha önce başladığı doktorasını İngiltere dönüşü tamamlar ve Sakarya Üniversitesi’nde Öğretim Üyesi olarak göreve başlar.
Doktara tezi: Türkiye ile İslam Ülkeleri Arasındaki Ekonomik İlişkilerin Gelişimi. Tez hocası ise ileride aynı siyasi partide milletvekili olacakları Prof. Dr. Nevzat Yalçıntaş.

Bu arada 12 Eylül Askeri darbesi olmuş, demokrasi askıya alınmıştır. Abdullah Gül’ün hayatında 12 Eylül’ün çok özel bir yeri var: 12 Eylül’den birkaç gün önce İstanbul’da evlenen Abdullah Gül, evliliğin ilk haftasında ihtilale yakalanır. İstanbul, Erenköy’deki evinde ikamet ederken bir sabah, elinde pusulasıyla genç bir üsteğmen kapıyı çalar. Sancak Hareketi kapsamında İstanbul’da Metris Askeri Cezaevine gönderilen siyasi tutuklular arasında yer alır.

1983 yılına kadar Sakarya Üniversitesinde İktisat dersleri okuturken, o yıl üniversiteden ayrılır. Merkezi Cidde’de olan ve 48 İslam Ülkesinin üye olduğu İslam Kalkınma Bankası’nda ekonomi uzmanı olarak görev alır.

İslam Kalkınma Bankası’nda 8 yılı bulan çalışması uluslararası sermayeyi, dünyadaki finans çevrelerini, devletler arası siyasi ve ekonomik ilişkileri tanıması açısından önemli bir tecrübe kazandırır. İslam Ülkeleri Ekonomik İşbirliği alanında realize edilen bir çok projeye katkıda bulunarak önemli tecrübeler edinir. Keza, ekonomi uzmanı olarak İslam Kalkınma Bankası’nın yayın faaliyetlerinde görev alır. Yurt dışı görevleri dolayısıyla bir ayağı Batıda olduğu için, Türkiye, Batı ve İslam dünyası arasında karşılaştırmalı incelemelerde bulunur. Gül, aynı dönemde Doçent unvanı alır.

MİLLETVEKİLLİĞİ DÖNEMİ

1991 yılında Türkiye ye gelir. Geliş nedeni, büyük oğlu Ahmet Münir’in sünnet merasimini memleketi Kayseri de yapmaktır. Tam o günlerde ,erken seçim kararı alınır. İslam Kalkınma Bankasındaki görevi devam ederken, Abdullah Gül’ e Refah Partisi Kayseri teşkilatından milletvekili adaylığı için bir teklif gelir. Kayseri İl Başkanı Şaban Bayrak, Tayyip Erdoğan, Azmi Ateş gibi 1969′dan beri yakın dava arkadaşlarının ısrarlı teklifleri, teşkilatın talebiyle de birleşince: Gül, Refah Partisi’nden liste başı olarak seçime girer.

20 Ekim 1991 Genel Seçimlerinde Refah Partisi etkin ve sonuç alıcı bir Kampanya yürüttü. Kampanya seçim ittifakı faktörüyle de birleşince, elde edilen başarı partinin büyüme trendine ivme kazandırdı. Yeni bir enerji, yeni bir kan parlamentoya taşınmıştı. 91 seçimlerinin en önemli sonuçlarından biri Refah Partisi’nin Kayseri’de aldığı sonuçtu. RP Kayseri’de siyasi rakiplerine şans bırakmamış seçimi 7-0 kazanmış, milletvekili adaylarının 7′sini de parlamentoya göndermişti.

Refah Partisi, 91 seçimlerinden sonra 38 milletvekiliyle parlamentoda etkili bir muhalefet yürüttü. Genç ve dinamik kadrolarından aldığı enerjiyle topluma daha çok açılacak, 27 Mart 1994′e gelindiğinde İstanbul, Ankara, Konya, Diyarbakır, Kayseri başta olmak üzere, Türkiye’de yerel yönetimleri devralacaktı. 91 seçimlerinde 4 milyon seçmeni olan parti, 24 Aralık 1995 seçimlerinde sandıktan 158 milletvekiliyle en güçlü parti olarak çıkmış, seçmen sayısı 6 milyonu aşmıştı.

Kayseri Milletvekili Abdullah Gül, Refah Partisi’nin ilk kongresinde Genel İdare Kurulu’na girdi.1993 yılında, RP’nin Dış İlişkilerden Sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı’na getirildi. 1991-1995 tarihleri arasında, TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu üyeliğine seçildi. Bu dönemde partisinin yurt dışı tanıtımında çok aktif roller aldı. Avrupa’nın en büyük siyasi platformu olan Avrupa Konseyi Parlamenterler Asamblesinde milletvekili olarak Türkiye’yi temsil ederken ülkesinin siyasi ve ekonomik çıkarları ve tezlerini savundu .

Avrupa Konseyi’ndeki görevleri esnasında AB üyesi ülkelerin politikacı, diplomat ve aydınlarının ilgi odağı oldu. Türkiye hakkında belli çekinceleri olan devlet adamlarına, medyaya ve aydınlara her platformda Türkiye’yi ve partisini anlattı. Bosna, Çeçenistan ve Cezayir gibi dünyanın çeşitli bölgelerinde yaşanan insanlık dramına Batı’nın dikkatini çekmek için Avrupa Konseyi Genel Kurulu’nda şok etkisi yapan konuşmalar yaptı. Özellikle, Bosna’daki haksız savaşa müdahil olması için önemli gayretler sarf etti.

Abdullah Gül, 24 Aralık 1995 seçimlerinde Refah Partisi’nden ikinci kez milletvekili seçildi. Parlamentoya geldikten sonra Dış İşleri Komisyonu Üyeliğine seçildi. 6 milyon taraftarıyla Türkiye’nin en büyük partisi olan RP bundan sonra dünyada eskisinden çok daha büyük bir ilgi gördü.

İktidara yürüyen Refah Partisi’nin dünyada büyük ilgi görmesi Abdullah Gül ismini ön plana çıkardı. Avrupa ve Amerika’da yüzlerce diplomat, düşünür ve gazeteciyle yaptığı görüşmelerde, televizyon ve gazete beyanatlarında, resmi ve özel toplantılarda partisinin misyonunu anlattı.

Açık ve berrak bir üslup kullanması, Abdullah Gül’ü Türkiye’de olduğu gibi Batı’da da büyük basın kuruluşlarının ilgi odağı haline getirdi. Özellikle demokrasinin müdahaleye uğradığı, RP’nin kapatıldığı 28 Şubat sürecinde bu ilgi daha da çok arttı. Dünyanın en büyük basın kuruluşları, televizyon ve gazetelerine Türkiye’de hukukun siyasallaşmasını, siyasal özgürlüklerin temel hak ve hürriyetlerin nasıl çiğnendiğini anlattı. Beyanatları içeride ve dışarıda geniş yankı buldu. Dostlarının güveni kazanırken rakiplerinin öfkesini çekmedi.

1995 seçimlerinde, RP sandıkta en güçlü parti olarak çıkmıştı. Demokrasinin raydan çıkması ve anormal bir sürece girmesi 95 seçimlerinden hemen sonra başladı. Anayol hükümeti kurdu. Zorlamalarla kurulan, hükümet yürümedi ve düşürüldü. 1996 Haziranında parlamentonun en büyük partisi olan RP’nin lideri Necmettin Erbakan’ın Başbakanlığında 54. Hükümet, (Refahyol) kuruldu.

BAKANLIK DÖNEMİ

Abdullah Gül, Erbakan Hükümetinde Devlet Bakanlığı ve Hükümet Sözcülüğü yaptı. Devlet Bakanlığı esnasında Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti, Türk Cumhuriyetleri ve Yurt Dışı İnsani Yardımlardan sorumlu oldu. Hükümet Sözcüsü ve Bakanlığın yanısıra dış politikadaki gelişmelerle yakından ilgilendi. Yabancı devlet başkanları, bakan ve diplomatlarıyla hükümet adına yaptığı görüşmelerde, her zaman başbakanın yanında yer aldı.

Refahyol Hükümetinde iktidarın büyük ortağı Refah Partisi’nin dış politika alanında en büyük katılımı olarak gerçekleşen D-8 PROJESİ’nin hayata geçmesinde Erbakan Hoca’dan sonra birinci derecede rol aldı. İstanbul’da yapılan D-8 Zirvesinin gerçekleşmesi için gösterdiği çabalarıyla kamuoyuna Refahyol Hükümetinin alternatif Dış İşleri Bakanı olarak yansıdı.

Keza, TRT ve Türkiye Kalkınma Bankası gibi kurumlar da Refahyol Hükümeti’nde Abdullah Gül’ün Devlet Bakanlığı’na bağlıydı. Sonraki hükümetler de bu görev ve sorumluluklar, dört ayrı Devlet Bakanlığının uhdesine verilecektir.

28 Şubat sürecinin başlamasıyla birlikte Refahyol Hükümetine karşı muhalefetin yürüttüğü yıkıcı politikalar karşısında dirençle karşı koyan Refah Partisi sözcüleri, kamuoyunun vicdanında kalıcı izler bıraktı. Erbakan Hükümeti’nin Sözcüsü olan Abdullah Gül’ün özellikle Meclis kürsüsündeki konuşmaları büyük dikkat çekti.

Demokrasiyi içine sindiremeyen, yıkım ekibinin Refahyol hükümetine verdiği gensoruların püskürtülmesinde, Refah Partisi’nin kapatılması sürecinde, Kesintisiz Eğitim bahanesiyle İmam Hatip Liselerine ve meslek okullarına indirilen ağır darbe karşısında, üniversitelere alınmayan başörtülü öğrencilerin maruz kaldığı zulüm karşısında etkili basın toplantıları ve Meclis konuşmalarıyla Abdullah Gül adı kamuoyu vicdanında ve hafızalarda kalıcı bir yer edindi.

FP’Lİ YILLAR ve GENEL BAŞKAN ADAYLIĞI

Abdullah Gül, Refah Partisi kapatıldıktan sonra arkadaşlarıyla birlikte Fazilet Partisi’ne geçti. 18 Nisan 1999 Seçimlerinde Fazilet Partisi’nden üçüncü dönem milletvekili oldu.

Abdullah Gül, 14 Mayıs 2000 tarihinde yapılan Fazilet Partisi I. Olağan Büyük Kongresi’ne FP Genel Başkan Adayı olarak katıldı. Gül, bu amaçla katıldığı kongreden, 633 oyla Genel Başkan seçilen Sayın Recai Kutan’ın karşısında, 521 oy alarak çıktı. Bütün bu kongre sürecini en baştan beri bir “Hayırda Yarış” olarak değerlendiren Abdullah Gül’e göre, “Hayırda Yarışın” kaybedeni, mağlubu yoktu.

AK PARTİ ve BAŞBAKANLIK DÖNEMİ

Fazilet Partisi’nin kapatılmasından sonra Adalet ve Kalkınma Partisi (AK Parti)’nin kurucuları arasında yer alan Abdullah Gül bu partide Kayseri Milletvekili ve Siyasi ve Hukuki İşlerden sorumlu Genel Başkan Yardımcısı olarak görev yaptı.

3 Kasım 2002 tarihinde yapılan milletvekili seçimlerinde AK Parti’nin kazandığı büyük seçim galibiyetini takiben Cumhurbaşkanı Sayın Ahmet Necdet Sezer tarafından 16 Kasım 2002 tarihinde Başbakan olarak 58.Hükümeti kurmakla görevlendirildi.

9 Mart 2003 Siirt seçimlerinde Adalet ve Kalkınma Partisi Genel Başkanı Sn.Recep Tayyip Erdoğan’ın milletvekili seçilmesi üzerine 11 Mart 2003 tarihinde Cumhurbaşkanı Sn.Ahmet Necdet Sezer’e istifasını sundu. Aynı gün yeni kabineyi kurma görevini alan Sn.Recep Tayyip Erdoğan’ın 14 Mart 2003 tarihinde açıkladığı kabinede Başbakan Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı olarak görev aldı.

24.04.2007 Yenişafak

The nomination of Turkey’s Foreign Minister Abdullah Gul as the governing AK party’s candidate for the country’s presidency has been widely seen as a compromise amid a contentious debate about the role of religion in national politics.
Staunch secularists feared that if Prime Minister Recep Tayyip Erdogan, regarded as having strong Islamic links, had stood for the job it would have challenged the strict separation of religion and politics in place since Turkey became a republic in 1923.

The nomination of Abdullah Gul, 56, a soft-spoken politician with a far less confrontational approach than Mr Erdogan’s, has received more support, even though his political background is very similar to the prime minister’s.

Mr Gul is certainly an experienced politician.

He has steered Turkey’s European Union accession talks since becoming foreign minister in 2003.

He also served as prime minister in late 2002 and early 2003, but was always a stop-gap for Mr Erdogan.

Mr Erdogan had a criminal conviction for reading an Islamist poem at a political rally and was barred from the 2002 election.
Mr Gul served to oversee changes to the constitution and, after a by-election allowed Mr Erdogan back into parliament, Mr Gul quickly stepped aside.
It was such Islamist roots that led 400,000 people to protest against the presidential candidacy of Mr Erdogan this year.

However, Mr Gul is no stranger to the secular-religious controversy and some analysts say he is as close, if not closer, to his religious roots as Mr Erdogan.

Certainly, if Mr Gul is elected president by parliament, his wife would be the first First Lady to cover her head with a scarf – a deeply divisive issue in Turkey.

Cyprus

The Turkish president has a veto on all laws and appoints some key figures within the establishment.

Secularists fear that if AK controls both parliament and presidency it may push an “Islamic agenda”.

Mr Gul has sounded conciliatory since his nomination, with phrases such as “If I am elected I will act accordingly” and a pledge to adhere to secular principles.

On the headscarf issue, he stood by his support for them, but avoided being contentious, saying “these are individual preferences and everybody should respect them”.

The issue of Cyprus has remained a constant thorn for Mr Gul.

During his brief stint as prime minister he pinpointed it as one of his key priorities. But four years later Cyprus remains a key stumbling block to Turkey’s EU membership.

Last year, Mr Gul said Cyprus was “poisoning” Turkey’s EU accession process.

Mr Gul has also criticised US policies in the Middle East, saying Washington’s support for Israel in its conflict in Lebanon last year had caused a backlash in Turkey.
He said moderate Turks were in danger of becoming anti-American.

Other key issues on his agenda have been Syrian relations and Kurdish separatists.

Narrow defeat

Abdullah Gul was born in Kayseri on 10 October 1950.

He graduated in economics from Istanbul University in 1971 and received a PhD there in 1983. He also studied in the UK.

Mr Gul, an English and Arabic speaker, joined parliament in 1991 as a member of the Welfare Party.

In 1999, he was re-elected as a member of the Virtue Party, Welfare’s successor, but in 2000 he narrowly lost a bid to replace Recai Kutan as Virtue’s leader.

Mr Gul then became a founder member of AK in 2001.
He married Hayrunisa Ozyurt in 1980 and the couple have two sons and a daughter.

kaynak: bbc

Orta öğrenimini Kayseri Lisesi’nde tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’ne giren Gül, aynı fakültede mezuniyet sonrası doktorasını aldı. Burslu olarak doktora çalışmaları için iki yıl Londra ve Exter’de kalan Gül, Türkiye’ye dönüşünde Sakarya Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Bölümü’nün kuruluşunda çalıştı ve burada iktisat dersleri verdi.

Abdullah Gül, 1983-1991 yılları arasında merkezi Cidde’de olan İslam Kalkınma Bankası’nda (IDB) İktisat Uzmanı olarak çalıştı. 1991 yılında Uluslararası İktisat dalında doçent olan Gül, 1991 yılında yapılan erken seçimle Refah Partisi’nin (RP) Kayseri Milletvekili olarak parlamentoya girdi ve IDB’den istifa etti.

1992 yılından itibaren, Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi Üyeliği yapan Gül, konseyin Kültür, Tüzük, Siyasi ve Ekonomik Kalkınma komitelerinde çalıştı. Avrupa Konseyi’ndeki çalışmalarından dolayı kendisine ‘Pro Merito’ madalyası ve konseyin sürekli ‘Onursal Üyesi’ unvanı verilen Abdullah Gül, 1993’te RP’nin dışişlerinden sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı görevine seçildi.

1995’te yapılan genel seçimlerde, ikinci kez RP Kayseri Milletvekili seçildi. Gül, 1991-1995 tarihleri arasında TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu Üyeliği yaptı. 1995 yılında TBMM Dışişleri Komisyonu Üyeliği’ne seçilen Gül, Necmettin Erbakan’ın başkanlığında kurulan RP-DYP koalisyon hükümetinde (54. Hükümet), Devlet Bakanlığı ve Hükümet Sözcülüğü görevinde bulundu. Gül, RP’nin kapatılmasının ardından girdiği Fazilet Partisi’nde (FP) Genel Başkan Yardımcısı olarak görev aldı.

Abdullah Gül, FP’nin Anayasa Mahkemesi’nce kapatılması sonrasında 14 Ağustos 2001 tarihinde kurulan AK Parti’nin kurucuları arasında yer aldı ve Genel Başkan Yardımcılığı görevini üstlendi. 3 Kasım 2002’de yapılan erken genel seçimlerde AK Parti’den Kayseri Milletvekili seçilen Abdullah Gül, 18 Kasım 2002’de Türkiye Cumhuriyeti’nin 58. hükümetini kurdu.

Abdullah Gül’ün Başbakanlığı sırasında, Recep Tayyip Erdoğan AK Parti Genel Başkanlığını sürdürdü. Anayasa ve yasalarda yapılan değişiklikle aday olmasının önündeki engeller kalkan AK Parti Genel Başkanı Erdoğan, YSK tarafından iptal edilerek 9 Mart 2003’te yenilenen Siirt seçimlerinde milletvekili seçildi. Gül, Erdoğan’ın 11 Mart 2003’te, TBMM Genel Kurulu’nda ant içmesinin ardından 58. hükümetin istifasını sundu. 14 Mart 2003’te Recep Tayyip Erdoğan’ın başkanlığında kurulan 59. hükümette Dışişleri Bakanı ve Başbakan Yardımcılığı’na getirilen Gül, o tarihten bu yana bu görevi yürütüyor.

21 Ağustos 1980’de Hayrunissa Özyurt ile evlenen ve Ahmet Münir, Kübra, Mehmet Emre adlarında üç çocuğu bulunan Gül, İngilizce ve Arapça biliyor.

kaynak:ntvmsnbc

Abdullah Gül’ün

29 Ekim 1950′de Kayseri’de doğdu. Orta ögretimini Kayseri Lisesi’nde tamamladıktan sonra İstanbul Üniversitesi İktisat Fakültesi’ne girdi. Aynı fakültede mezuniyet sonrası doktorasını aldı. Lisans ve doktora çalışmalarını yürütmek için burslu olarak iki sene Londra ve Exter’de kaldı. Türkiye’ye dönüşünde Sakarya Üniversitesi Endüstri Mühendisliği Bölümü’nün kuruluşunda çalıştı ve burada iktisat dersleri verdi. 1983-91 yılları arasında merkezi Cidde’de olan İslam Kalkınma Bankası’nda (IDB) İktisat Uzmanı olarak çalıştı. 1991 yılında Uluslararası İktisat dalında Doçent oldu. 1991 yılında yapılan erken seçimle Refah Partisi’nin Kayseri Milletvekili olarak parlamentoya girdi ve IDB’den istifa etti. 1993 yılında Refah Partisi’nin Dışişlerinden Sorumlu Genel Başkan Yardımcılığı görevine seçildi. Bu süre içinde Avrupa ve Amerika’daki birçok kuruluşlarda yaptığı konuşmalarla, parti görüşünü anlattı. 1995′de yapılan genel seçimlerde, ikinci kez Refah Partisi Kayseri Milletvekili seçildi. 1991-1995 tarihleri arasında TBMM Plan ve Bütçe Komisyonu Üyeliği yaptı. 1995 yılında Dışişleri Komisyonu Üyeliği’ne seçildi. 54. Hükümette, Devlet Bakanlığı ve Hükümet Sözcülüğü görevlerinde bulundu. 1992 yılından beri, Avrupa Konseyi Parlamenterler Meclisi Üyeliği yapmakta ve Konseyin Kültür, Tüzük, Siyasi ve Ekonomik Kalkınma Komitelerinde çalıştı. Avrupa Konseyindeki çalışmalarından dolayı kendisine “Pro Merito” madalyası ve konseyin sürekli “Onursal Üyesi” ünvanı verildi. Halen, Kayseri Milletvekili olarak TBMM’de çalışmalarını sürdürüyor.